ქუჩაში დაწერილი პოსტი

დაღამების სისველე, ხველა, რომელიც არ არსებობს, თუმცა სულ ისმის ხმა და მხოლოდ სიგიჟის საფუძველს იძლევა. გამოსავლის მოლოდინში დაღუპული არსებები. ცხოვრების დაღმართს მინდობილი უსუსური მე და სივრცე, საიდანაც იწყება ყველაფერი როგორც წესი. აქ მარტო მე ვარ, სხვებით დაღლილი საკუთარ თავზე შეყვარებული. ალბათ სიმარტოვეც სიძულვილის ბრალია,სიყვარულის არ ქონა,სიძულვილის სიყვარული. არსებობა სწორედ მაშინ როცა წესით უნდა დამთავრდე, თუმცა სივრცე არასდროს მთავრდება და შესაბამისად არც მე დავმთავრდები, ალბათ. სივრცეში შეიძლება დაიკარგო თუ გზა არ იცი და შენი პოვნა ვერც ვერავინ შეძლოს. მე ვიცი გზა, საკუთარი თავიდან სივრცეში და შინისკენ. ადამიანი ყველაფერს ეჩვევა, მეც ძალაუნებურად გზაც დავიმახსოვრე.

იცით რა არის ორმაგი დასასრული? – როცა სივრცეში გაუსვლელად კვდები.
იცით რა არის გამოთაყვანება? – როცა სივრციდან შინ არაფერი მოგაქვს.
იცით რა არის ფიქრი? – როცა სივრცეს უყურებ, სეირნობ და სახლში დიდი შთაბეჭდილებებით ბრუნდები, ემზადები მეორე დღისთვის.

ცხოვრება ბანალურია, თუ უმნიშვნელო არ გიხარია მაშინ უმნიშვნელო გაგაუბედურებს. თუ სიყვარულით არ ცხოვრობ  მაშინ სიძულვილი გაცილებით გეყვარება.თუ დასაწყის არ აღიარებ არც არაფერი დამთავრდება.

ასე რომ….
სიძულვილის სიყვარულს ბოლო არ აქვს🙂


2 responses to “ქუჩაში დაწერილი პოსტი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: